DYSKOPATIA

 

Dyskopatia jest patologią wynikająca z uszkodzenia krążka międzykręgowego. Zbudowany z 7 warstw pierścienia włóknistego i położonego wewnątrz niego jądra miażdżystego. Krążek międzykręgowy pełni funkcję łożyska (jądro miażdzyste) i amortyzatora (pierścienie włókniste) stawów kręgosłupa. Uszkodzenia krążka nie powstają nagle z dnia na dzień lecz kilka miesięcy lub lat wcześniej. Niestety z upływem czasu każdy krążek może ulec zmianom degeneracyjnym. Zmniejszenie uwodnienia, elastyczności i spłaszczenie dysku prowadzi do rozluźnienia spoistego dotychczas połączenia kręgów. W miejscu zmniejszonej wytrzymałości fragmenty jądra miażdżystego mogą uwypuklać się do kanału kręgowego i powodować ucisk struktur nerwowych. Duży wpływ na zużywanie się i pękanie pierścieni włóknistych ma: styl życia, odżywianie, siedzący tryb życia, złe nawyki ruchowe, stres, przemęczenie, nieumiejętne dźwiganie ciężarów itp.

 

W zależności od stopnia zaawansowania dyskopatii wyróżnia się cztery okresy chorobowe: 

a) początkowa degeneracja krążka międzykręgowego    
b) wypuklina krążka międzykręgowego
c) przepuklina krążka międzykręgowego
d) sekwestracja krążka międzykręgowego

 przepuklina kręgosłupa

Objawy kliniczne dyskopatii:

    Objawy kliniczne dyskopatii związane są z uciskiem lub podrażnieniem korzeni nerwowych opuszczających kanał kręgowy poprzez otwory międzykręgowe. Ból jest często opisywany jako pieczenie, mrowienie, odejmowanie sił z kończyny gdzie następuje ucisk, zaburzenia czucia, zimne końcówki palców itp.

Objawy dyskopatii lędźwiowej kręgosłupa:

  • Ból miejscowy, ból o charakterze korzeniowym (promieniującym) w przypadku ucisku korzenia nerwowego najczęściej pojawia się w zakresie pośladków, tylnej powierzchni ud, bocznej części podudzi oraz łydkach,
  • Zaburzenia czucia o charakterze parastezji odczuwane jako mrowienie, palenie, zaciskanie w określonej lokalizacji anatomicznej kończyny dolnej lub kończyny górnej,
  • Zaburzenia sprawności ruchowej związane z zaburzeniem funkcji włókien motorycznych unerwiających poszczególne grupy mięśniowe w zakresie kończyny dolnej (np. opadanie stopy).
  • W rzadkich przypadkach pojawiają się dolegliwości pęcherzowe lub jelitowe powodujące problemy z oddaniem moczu i/lub kału. Dodatkowo, u mężczyzn może wystąpić upośledzenie funkcji seksualnej.  Jest to szczególna sytuacja kliniczna, będąca wczesnym powikłaniem dyskopatii lędźwiowej.

W codziennej praktyce klinicznej powyższe zaburzenia obserwowane są rzadko i noszą nazwę zespołu ogona końskiego. Zespół ten występuje w przypadku bardzo masywnych przepuklin jądra miażdżystego, które uciskają na worek oponowy korzenie nerwowe unerwiające pęcherz moczowy oraz jelito. Z reguły zespół ogona końskiego jest pilnym wskazaniem do leczenia operacyjnego.


    Zakres i lokalizacja powyższych objawów klinicznych w dużej mierze uwarunkowana jest poziomem uszkodzenia krążka międzykręgowego. W zależności od lokalizacji uszkodzenia ponizej przedstawiono zakres dolegliwości korzeniowych.
 
Rehabilitacja Wrocław
 
 

LECZENIE:

Podstawą leczenia a zarazem profilaktyką jest unikanie kontynuacji czynności, które doprowadziły do wystąpienia bólu. W zależności od okoliczności, wskazane jest przyjęcie pozycji tzw. przeprostnej, która odwraca mechanizm urazu w uszkodzeniu krążka międzykręgowego lub poszukanie, najlepszej w danej sytuacji, możliwości odciążenia tej partii kręgosłupa.

W fazie ostrego bólu pacjent/ka musi niezwłocznie udać się na zwolnienie lekarskie L4 (od 3 do 7 dni) i unikać w tym czasie ruchów przy których pojawił się uraz!

Życie pokazuje nam, że ogrom obowiązków i pęd czasu jaki jest na nas wywierany okazuje się niebezpieczny w skutkach. Pacjent stara się robić to co zwykle i tak jak zwykle, sprawdza, czy już przestało boleć wykonując niewskazane ruchy itp. (KATASTROFALNY BŁĄD!!!)

Ciągłe przyjmowanie leków typu NLPZ jest bagatelizowaniem swojego stanu zdrowia i nie przynosi skutku a czasem odwrotnie. Walka z bólem trwa wiele tygodni, często miesiący lub lat, a efektem jest jeszcze większa degeneracja krążka międzykręgowego i większe zwyrodnienia, które prowadzą do trwałego inwalidztwa!

W warunkach odpoczynku czas trwania gojenia wynosi około tygodnia. Podstawą postępowania jest leczenie ułożeniowe. Polega ono na przyjmowaniu w tym okresie, najczęściej jak to możliwe, pozycji leczniczych i bezwzględnym unikaniu wszelkich ruchów związanych ze zginaniem kręgosłupa. Noszenie w okresie fazy ostrej bólu gorsetu stabilizacyjnego jest jak najbardziej wskazane. Dotyczy to także tak podstawowych czynności, jak: wstawanie z łóżka, siedzenie na krześle dłuzej niz 30 min, kaszel i kichanie czy defekacja.

W celu zmniejszenia obrzęku uciśniętych korzeni nerwowych i bólu, należy w pierwszych kilku dniach zastosować leki NLPZ (Niesterydowe Leki Przeciw Zapalne).

W przypadku mniej zaawansowanej dyskopatii podstawą leczenia jest szeroko pojęta rehabilitacja - między innymi:

  • masaż,
  • zabiegi fizykalne (krioterapia, laseroterapia, zabiegi cieplne, prądy, ultradźwięki, pole magnetyczne),
  • ćwiczenia oddechowe,
  • rozluźniające,
  • wzmacniające,
  • stosowanie technik terapii manualnej (mobilizacji, manipulacji, rozciągania),
  • oraz terapia farmakologiczna mająca na celu złagodzenie bólu.

Natomiast, jeśli bóle i dolegliwości postępują lub utrzymują się, mimo prowadzenia prawidłowego leczenia zachowawczego lub gdy zaburzenia są zaawansowane bądź nawracające, jedynym wyjściem może okazać się zabieg operacyjny polegający na usunięciu przyczyny ucisku i przywróceniu utraconej stabilności. 

ZAPRASZAM
MIROSŁAW PURA